ฤดูที่แตกต่าง - บอย โกสิยะพงศ์

จันทร์...ส่องแสงนุ่มนวลลงมาสู้ดิน

ปีน...อยากปีนขึ้นไปชื่นชมให้ถึง

สักครั้งหนึ่ง...ขอแค่มีโอกาสปีนขึ้นไป

ขอแค่มีเพียงคนเข้าใจ แต่เพราะ...


จันทร์...อยู่สูงซะเกินเอื้อมมาแนบใจ

ไกล...ออกแรงเท่าไรคงไปไม่ถึง

อีกครั้งหนึ่ง...แต่เหมือนไม่มีโอกาสปีนขึ้นไป

เหมือนว่าคงต้องยอมถอดใจ


* กับความรักที่เหมือนเป็นสิ่งสูงไกล

ไขว่และคว้าและเอื้อมมือไป ไม่ถึงสักที

และชีวิตที่ว่างเปล่า

คงทำได้เพียงเท่านี้

กับจันทร์...ฉันคงเป็นแค่ฝันไป

(กับเธอ...แค่ฝันยังดูห่างไกล)


จันทร์...สะท้อนแสงนวลยั่วยวนจิตใจ

มอง...ยิ่งมองเท่าไรก็ได้แต่ฝัน

แอบหวงจันทร์...กลัวว่าใครอื่นปีนขึ้นไป

กลัวว่าจันทร์จะยอมเปิดใจ อยากขอ...

จันทร์...เหลือบดูสักคราวว่าใครปวดใจ

ดู...ให้เห็นว่าใครเขาได้แค่ฝัน

อยู่ทุกวัน...เหมือนไม่มีโอกาสปีนขึ้นไป


-------------------------------